ایزولاسیون بی سابقه رژیم ایران در منطقه در آستانه تحریم ها

در شرایطی است که  رژیم آخوندی در تصویب لوایح  گروه ویژه اقدام مالی با بن بست مواجه شده واین هرگونه شکافی را در دور زدن تحریم ها را میبندد، اجلاس ۴جانبه بحران سوریه با شرکت کشورهای ترکیه، روسیه، آلمان و فرانسه  روز ۵آبان ۹۷ در استانبول برگزار می‌شود. اما نکته  قابل توجه عدم حضور رژیم آخوندی در این اجلاس یباشد، اجلاسی که رسانه‌های خبری  از آن به‌عنوان “فرمول چهارگانه” یاد میکنند.

شایان ذکر میباشد که روزنامه الحیات بتاریخ ۲آبان ۹۷(۲۴اکتبر ۲۰۱۸) در این رابطه  نوشت: «روسیه به “فرمول چهارگانه” که ایران را از راه ‌حل سوریه محروم می‌کند دست باز می‌دهد».

الحیات افزود: « چند ساعت قبل از دیدار دمیستورا فرستاده سازمان ملل از دمشق، مسکو در پذیرش کمیته چهارجانبه، شامل روسیه، ترکیه، فرانسه و آلمان در استانبول، سبقت گرفته و اعلام کرد که نسبت به ایجاد «مکانیزم جدید» برای سوریه که ۴کشور را شامل شود، دست باز می‌دهد و این به‌معنی به‌حاشیه راندن ایران می‌باشد. این در حالی بود که دیروز تلاشها برای تشکیل کمیته قانون اساسی سوریه، سرعت گرفته بود .

این موضوع همزمان با اصرار واشنگتن برای حضور نظامی خود در پایگاه التنف در مرز سوریه با اردن و عراق «به‌منظور جلوگیری از گسترش نفوذ ایران» میباشد.

وبسایت حکومتی  موسوم به  انتخاب بتاریخ ۲آبان ۹۷ در رابطه با کنار گذاشتن رژیم آخوندی  از سوریه واکنش نشان داد و نوشت: «چرا ایران و سوریه در نشست استانبول درباره ادلب حضور ندارند؟ آلمان و فرانسه چگونه به این نشست ملحق شده اند»؟

وبسایت مزبور سپس با درج گزارشی از روزنامه «رأی الیوم» تلاش کرد به این سؤالها پاسخ بدهد. «رأی الیوم» می‌نویسد: «دقیقاً نمی‌دانیم چه عواملی اردوغان را بر آن داشت تا ایران را از این نشست دور کرده و ماکرون و مرکل را به آن دعوت کند، آیا به‌دنبال آن است تا یک پوشش اروپایی برای توافق ادلب مهیا کند و به مقابله نظامی با گروههایی مانند جبهه النصره برود؟ یا این‌که قصد دارد به گروه‌های معتدل اپوزیسیون اطمینان بدهد که ترکیه، آلمان، فرانسه و روسیه در پی اجرای عملیاتی سیاسی برای تعیین آینده سوریه و تهیه قانون اساسی تازه‌یی هستند»؟

واقعیت این است که چنین  تحولاتی در منطقه‌ی حاکی از ایزولاسیون  بیش‌از‌پیش رژیم ایران  از معادلات منطقه‌یی می‌باشد،  و این  با جنگ شدید دو باند رژیم بر سر این موضوع که حاصل آن بلاتکلیفی آن در پیوستن به گروه ویژه اقدام مال و تصویب لوایح مربوط به آن روی هم افتاده است .

همچنین این تحولات نشانگر بن‌بست حاکمیت ر‌ژیم آخوندی در زمینه سیاست خارجی و منطقه‌یی است که از یک‌ سو با یک اتحاد استراتژیک در منطقه بر علیه آن  مواجه هستیم   و از طرف دیگر روز به ‌روز شاهد هستیم که  نقش رژیم  در تحولات کشورهایی نظیر سوریه، عراق و یمن علیرغم  تمامی سرمایه‌گذاری‌های کلانش بی‌رنگ و بی‌رنگ‌تر می‌شود.

اجلاس کشورهای ترکیه، روسیه، آلمان و فرانسه هم در استانبول و عدم دعوت از آخوندها  برای شرکت در آن، در واقع در پروسه  فعل ‌و انفعالاتی است که قبلاً در یک بسیج بین‌المللی و منطقه‌یی علیه رژیم شکل گرفته است.

سیاستی که باعث شده است که روسیه در سر بزنگاهها و در مقاطع تصمیم‌گیریهای مهم در مورد وضعیت سوریه همواره پشت رژیم را خالی کند.

تمامی این واقعیتها حاکی از  تضعیف روز افزون به اصطلاح  عمق استراتژیک نظام در پی  تضعیف موقعیت رژیم در پهنه سیاستهای جهانی و منطقه‌یی میباشد. که آنهم ریشه در تضعیف موقعیت آن در داخل ایران  و در رویارویی با قیام مردم ایران دارد .

چرا که حاکمیت ملاها  با یک جنبش  اجتماعی قوی ویک نیروی سرنگون کننده  در داخل ایران  مواجه است و  در کشاکش بحرانهای اقتصادی و اجتماعی ، قابلیت و توان آنرا ندارد با جهت گیریهای سیاسی جهانی و منطقه‌یی بر علیه خود مقابله کند.

You May Also Like